De persfotograaf

Als persfotograaf ben je altijd op zoek naar die unieke foto. Dat is veel moeilijker dan men denkt. Neem vier vrienden en zet ze op hetzelfde punt met het verzoek alle vier een foto te maken. Kijk daarna maar eens hoe verschillend de opnames zijn, want ieder van de vier wil een eigen foto maken. In werkelijkheid maakt ieder de foto zoals hij of zij de werkelijkheid ziet. Als persfotograaf maak je de foto echter niet voor jezelf, maar voor de lezer of kijker. Zodat deze de beste indruk krijgt van wat er werkelijk gebeurd is of van wat er ontstaan is. Op die manier biedt de persfotograaf het publiek zicht op een gebeurtenis op zo'n wijze dat men er bijna zelf bij het kunnen zijn.

Nieuws
In onze samenleving worden we dagelijks overspoeld met nieuws. Via de media, de social media, de kranten en op allerlei andere manieren. Denk aan de monitoren op stations of in bussen. Veel van dat nieuws laten we aan onze aandacht ontsnappen, gewoonweg omdat we het of niet interessant vinden, het te schokkend is, het te vaak herhaald wordt of omdat het je niet interesseert. Daarnaast geldt dat veel mensen geen interesse hebben om grote lappen tekst te lezen. Alles moet snel en overzichtelijk zijn, zodat het in een mum van tijd geconsumeerd kan worden. Door aan deze wens te voldoen, zoals www.imbd.com dat doet, bieden de media de mensen de kans om veel info in een korte tijd op te nemen. Vaak meer dan de personen zelf beseffen.

Zien, lezen en horen
Uit onderzoek blijkt dat een boodschap het best kan worden overgebracht door de combinatie zien en horen, waarbij het zien een belangrijke bijdrage levert. Hiermee formuleer je de opdracht van de persfotograaf. Hoe duidelijker de foto die bij een tekst geplaatst wordt, hoe makkelijker de lezer de tekst zal opnemen. Neem als voorbeeld een kind dat een prijs uitgereikt krijgt. Wanneer de foto de vreugde uitdrukt, wordt in één blik helder dat dit een belangrijk moment is. Misschien niet voor de lezer of degene, die de foto bekijkt, maar zeer zeker voor het kind. Waarbij gezegd moet worden dat dat stralende kind eerder de kijker naar de foto lokt dan een nietszeggende foto van iemand met een bos bloemen.

Momentum
De kunst van het fotograferen is het momentum te pakken krijgen. Dat kun je leren, maar je moet het ook hebben en je moet het zelf ervaren. Neem als voorbeeld het wereldkampioenschap veldrijden, waarbij de piepjonge van der Poel de eerste plek grijpt. Er zijn drie foto's te bedenken die dit laten zien. Het moment dat hij de eindstreep passeert. Het moment dat hij op het podium staat, met de armen omhoog en de medaille om de nek of het moment dat hij achter de eindstreep in de armen van zijn moeder valt. Een moeder die niet nadenkt over het feit dat haar zoon vol modder zit, maar die emotie toont en haar zoon omhelst vanwege zijn uitzonderlijke prestatie. Natuurlijk zal de redacteur uiteindelijk beslissen welke foto er geplaats wordt, maar het is aan de persfotograaf om er voor te zorgen dat hij een keuze heeft door waar mogelijk alle drie de foto's aan te leveren.

Persoonlijk
Een persfotograaf of cameraman zien door hun lens vaak afschuwelijke dingen die gebeurd zijn of die net gebeuren. Logisch dat ook zij met hun emoties te kampen hebben. Wat kan of mag je wel fotograferen? Hoe ver kun of mag je gaan? Wat kun je zelf aan? Dit zijn moeilijke vragen. Vragen die een leven lang mee blijven spelen, want je bent zelf ook een mens. Je mag zelf nooit emotieloos worden, terwijl men wel van je verwacht alles op de plaat te zetten. Een foto is daarom altijd iets persoonlijks. Het is dat unieke moment waarop je, soms zonder dat meteen te beseffen, iets belangrijks aan de wereld wilt laten zien, zoals velen dat op youtube.com doen. Waarbij je binnen een fractie van een seconde moet overwegen of dat wat je fotografeert niet te gruwelijk, te optimistisch of pessimistisch of misschien wel te persoonlijk is.

Reportages
Doordat je met andere ogen leert kijken, kan het interessant zijn voor bedrijven of personen om jouw 'kijkvermogen' in te huren voor een mooie reportage. Foto's die meer prijsgeven en duiden dan wat men er normaliter van zou verwachten. Dat kan betrekking hebben op symbolen, op producten, op hele speciale momenten of op iets heel bijzonders. Als persfotograaf is iedere opdracht of is iedere gebeurtenis een uitdaging. Wat heb je te vertellen? Ben je duidelijk genoeg? Hoe duidelijk wil of kun je zijn? Vragen die iedere keer weer een antwoord willen.
Dat geldt misschien wel dubbel zo hard op het moment dat je een reportage maakt. Door vooraf goed te bespreken wat het doel is en door je goed voor te bereiden, leg je vast welk resultaat je wilt behalen. Een resultaat dat ook laat zien dat het jouw werk is.

Specialisatie
Iedere persfotograaf ontwikkelt een eigen speciaal iets. De een heeft een goed oog voor sport, waar de ander zich meer thuis voelt bij politieke bijeenkomsten. Doordat je gespecialiseerd raakt, wordt de uitdaging die ideale foto te maken niet makkelijker. Het blijft een uitdaging, een leven lang. Dat geldt voor een familieportret net zo hard als voor een unieke politieke gebeurtenis. De persfotografie helpt om zicht te krijgen op wat er gebeurt. Om licht in het donker, soms letterlijk, te creëren. Om dagelijks op pad te gaan met de uitdaging gebeurtenissen op de plaat te zetten die die dag kenmerken. In het klein voor een persoon. In het groot voor een regio of land. In het bijzonder of gewoon om te 'verhalen' over iets wat geschied is, zoals een ongeluk, een brand, een overval. De ene dag, kijk maar bij nieuws.nl, is dat iets menselijks, iets heel persoonlijks, terwijl het de andere dag een gebeurtenis zijn kan, die heel even het leven op een halt zet, zoals een vliegtuigongeluk of het plotselinge, onverwachte aftreden van een belangrijk persoon. Persfotograaf zijn, betekent leven van en met verrassingen, iedere dag weer.